Nedirler.com

  • Yazıtipi boyutunu arttır
  • Varsayılan yazıtipi boyutu
  • Yazıtipi boyutunu azaltır

Orhan Seyfi Orhon Kimdir Hayatı, Edebi Kişiliği

Orhan Seyfi Orhon. Türk, şair ve yazar. Beş Hececiler'in önde gelen şairlerindendir. 1890'da İstanbul’da doğdu, 22 Ağustos 1972’de aynı kentte öldü.

İstanbul'da ilk tahsilinden sonra, 1909’da Mercan İdadisi’ni bitirdi, sonra girdiği Hukuk Fakültesi’nden 1914’te mezun oldu. Önceleri memurluk yaptı. Sonra geçimini gazetecilikle sağlama yolunu seçti. Önceleri mizâhî yazılar yazdı. Sonra Akbaba adlı mîzah dergisini çıkarmaya başladı. Bacanağı yazar Yusuf Ziya Ortaç’ın büyük desteğini gördü. Dergi kısa zamanda büyük ilgi gördü. Şâire iyi bir kazanç sağladı. Böylelikle basın hayatına girdi. Ayrıca Papağan, Resimli Dünyâ, Edebiyat Gazetesi, Ayda Bir, Çınaraltı adlı mîzah, magazin ve edebiyat dergilerini çıkardı. Çeşitli gazetelerde mîzâhî yazılar ve fıkralar yazdı. Bir ara, Harp Akademisinde ve Harbiye Mektebinde edebiyat dersleri verdi. Sonra İstanbul Erkek Lisesi Edebiyat öğretmenliğine atandı. Bir yandan da İtalyan Lisesinde Türkçe dersleri okuttu. 1946’da Zonguldak'tan Milletvekili oldu. Ancak 1950’deki seçimlerde kaybetti ve yeniden gazeteciliğe döndü. 1965’te bu kez İstanbul’dan milletvekili seçildi. 1969 milletvekili seçimlerinde AP’den aday oldu, fakat kazanamadı. 22 Ağustos 1972’de İstanbul’da bir kalp krizi sonunda, öldüğünde Son Havadis gazetesinin fıkra yazarlığını sürdürüyordu. Zincirlikuyu Mezarlığına gömüldü.

Orhan Seyfi, “Beş Hececiler” topluluğun ileri gelenlerindendir. Onu şiir yazmaya teşvik edenler arasında, İbrâhim Alâaddin, Mustafa Enver ve Halil Nihad vardır. İlk şiirlerini 1911'de arkadaşlarıyla birlikte çıkardığı Hıyâbân adlı küçük bir dergi de yayınladı. Bu arada Türk Yurdu ve Yeni Mecmua’da da şiirleri çıktı. Fırtına ve Kar adlı uzun şiirinde olduğu gibi ilk şiirlerinde arûzu kullanan şâir sonraları daha sonra Milli Edebiyat akımının etkisinde ve Genç Kalemler hareketinin yarattığı coşkulu ortam içinde hece ölçüsüyle yazmış, Türk dilinin Osmanlıca’nın egemenliğinden kurtulması gerektiğini savunmuştur. Hece ölçüsünün ilk örneklerinden olan ve çoğunlukla kişisel hisleri ile izlenimlerini yansıttığı şiirlerinde yalın ve yapmacıksız bir dil kullanmıştır. Ancak sonraki yıllarda dilde özleşmeye şiddetle karşı çıkmış, bu yüzden eleştirilmiştir.

Şiirlerinin yanısıra nesirleriyle de dikkati çeken Orhan Seyfi’nin, 25’ten fazla şiiri bestelenmiştir. Mîzâhî yazıları ve fıkraları, ince bir nükte ve sohbet havası taşır. Fıkralarında daha çok millî, sosyal konuların ağır bastığı görülür. Eserlerinde millî şuur, ideal, Türkçülük, milliyetçilik ve din temalarını bol bol işlemiştir.

Eserleri

Şiir

  • Fırtına ve Kar (1919)
  • Peri Kızı ile Çoban Hikâyesi (1919)
  • Gönülden Sesler (1922)
  • O Beyaz Bir Kuştu (1941)
  • Kervan (1964)
  • İşte Sevdiğim Dünya (1965)
  • Şiirler (Bütün şiir kitaplarının ortak baskısı, 1970)

Roman

  • Çocuk Adam (1941)

Hikâye

  • Düğün Gecesi (1957)

 

Yazılar

  • Fiskeler (1922)
  • Dün-Bugün-Yarın (1943)
  • Maarif Vekili Hasan Ali Yücel’e Mektup (1944)
  • Gençlere Açık Mektup (1951)
  • Çakırların Derinliği (1958)

Fıkra

  • Kulaktan Kulağa (1943)

Mizah

  • Asri Kerem (1942)
  • Hicivler (1950)

BİRLİK
İkilik yok, birlik var;
Yalnız bunda dirlik var;
Yalnız bundadır felâh;
Lâilâheillallâh!
Bir aşk için gönüller;
Çarparken hep beraber,
İkiye tapmak günâh!
Lâilâheillallâh!
Şu münâfık karanlık;
Sona erecek artık,
Sabah olacak, sabah!
Lâilâheillallâh!
Her türlü nîmet bunda,
Beklenen cennet bunda:
Yalnız bir din, bir ilâh!
Lâilâheillallâh!


Paylaş
 

Nedirler.com'da

Şu anda 19 konuk çevrimiçi